http://hdl.handle.net/20.500.12397/5290 2026-04-25T21:22:25Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/5711 KAMU YÖNETİMİ DİSİPLİNİNDE BUNALIM VE ÇIKIŞ YOLU ARAYIŞLARI SAKLI, Ali Rıza Kamu yönetimi disiplini çalışmalarında; disiplinde bunalım olduğu, nesnesini kaybettiği, kara günlerini yaşadığı, diğer disiplinler içinde kaybolmakta olduğu vb. tespitlere rastlanmaktadır. Disiplinin yaşadığı bunalımdan kurtulması için demokratik değerleri yeniden keşfetmesi gerektiği belirtilerek; müzakereci kamu yönetimi, demokratik yönetişim, küçük toplum (mini public) ve işbirlikçi kamu yönetimi yaklaşımları ortaya atılmıştır. Birbirinin seçeneği olarak yazında yer alan bu yaklaşımların gerçekte birbirini tamamlayan yaklaşımlar olduğu tespit edilmiş ve söz konusu dört yaklaşımı içeren İşbirlikçi Demokratik Kamu Yönetişimi adıyla yeni bir kamu yönetimi modeli oluşturulmuştur. Disiplinin sorunları daha çok uygulama düzlemindeki gelişmelerin sonucunda ortaya çıktığından, çözüme yönelik model de uygulamaya dönük olarak kurgulanmıştır. Bu modelin, kamu yönetimi disiplininin bunalımı çerçevesinde, söz konusu edilen sorunlara çözüm getirme potansiyelinin bulunduğu düşünülmektedir. The studies of public administration discipline are encountered some findings as; the discipline is in crisis, living in dark times, lost its object, disappearing in other disciplines and so on. It is accepted that discipline should re-discover the democratic ethos to recover from the crisis it faced. For this purpose; deliberative public management, democratic governance, mini public and collaborative public management approaches have been developed. These approaches presented as interchangeably alternatives in the literature, but they are complementary approaches in reality. Their complementary features have been identified and a model established in the name of Collaborative Democratic Public Governance from the four new public management approaches. Disciplineproblems, that arose as a result of developments in the application level mostly, require apractical solution-oriented model. This model is constructed as implementation oriented within the framework of the crisis of public management and thought it has the potential to bring the solution to the crisis-based problems. 2013-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/5710 AKADEMİSYENLERDE DUYGUSAL ZEKÂ FAKTÖRLERİNİN TÜKENMİŞLİK FAKTÖRLERİ İLE İLİŞKİSİNE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA: KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ KONAKAY, Gönül Akademisyenlerin duygusal zekası Chan'in EI12 ölçeği ile ölçülmüş ve duygusal zekanın boyutları Pozitif Duygusal Değerlendirme, Pozitif Duygusal Yönetim ve Empatik Duyarlılık olarak tespit edilmiştir. Tükenmişlik boyutunu değerlendirmek üzere, Maslach Tükenmişlik Envanteri (Maslach Burnout Scale) kullanılmıştır. Tükenmişliğin boyutları bu çalışmada Duygusal Tükenme, Kişisel Başarı, Duygusal Katılaşma, Duygusal Yumuşama ve Duyarsızlaşma olarak belirlenmiştir. Demografik değişkenlerle de duygusal zeka ve tükenmişlik unsurlarındaki değişiklikler incelenmiştir. Duygusal zeka ile tükenmişlik arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik yapılan araştırmada hipotezlerin test edilmesinde, t testi, varyans analizi, faktör analizi, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Duygusal zeka ile tükenmişlik arasında ilişki bulunmuştur. The aim of the study is to investigate if there is a relationship between levels of emotional intelligence and burnout among academicians. In this context, for the theoretical part, emotional intelligence and burnout was investigated by reviewing the literature and explaining the relationship between emotional intelligence and burnout was determined as the sub-aim of the study.Emotional intelligence of academicians will be determined as Positive Emotional Evaluation, Positive Emotional Management, and Empathetic Susceptibility dimensions by  using Chan's EI12 scale. It will be investigated if the emotional intelligence of the academicians differs according to the demographic characteristics such as their term of employment, age, gender, title, field of education. Maslach Burnout Scale was used to evaluate the burnout dimension. In this study, the burnout dimensions were determined as Emotional Exhaustion, Personal Achievement, Emotional Toughness, Emotional Softening and Depersonalization. The changes in emotional intelligence and elements of burnout were investigated using the demographic variables. During the research conducted to determine the relationship between emotional intelligence and burnout, t-test, variance analysis, factor analysis, correlation and regression analyses were used to test the hypotheses. The relationship was found between emotional intelligence and burnout. 2013-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/5709 SÜRDÜRÜLEBİLİR KENTSEL GELİŞİM SÜRECİNDE KOMPAKT KENT MODELİNİN ANALİZİ KARAKURT TOSUN, Elif Günümüzde kentlerde yaşayan kişilerin sayısının artmasıyla çevresel değerlerin korunması, kentsel hizmet kalitesinin arttırılması ve yaşam kalitesinin sağlanabilmesi önem arz etmektedir. Bu noktada sürdürülebilir kentleşme kavramı ve bu hedefe uygun kent planlarının geliştirilmesi, kentleşme literatüründe tartışılan konulardan birisidir. Sürdürülebilir kentleşme hedefini oluşturan kentler; çevrenin en az düzeyde kirletildiği, kaynakların etkin ve verimli kullanıldığı, arazinin yatay değil dikey olarak kullanıldığı, kentsel hareketliliğin aza indirildiği, insan ölçeğinde ve yaşanabilir niteliğe sahip mekansal tasarımların gerçekleştirildiği yerleşimlerdir. Bu bağlamda sürdürülebilir kentsel gelişmenin ideal olarak sağlanacağı kentleşme modeli olarak kompakt kent modeli ortaya çıkmaktadır. Kompakt kent modelinde kentlerin daha kısıtlı mekanlarda, daha yüksek yoğunluklu konut alanlarına, karışık arazi kullanımlarına ve az enerji tüketimine olanak verecek biçimde yeniden tasarlanması temel amaçtır. Bu modelde kentin zararlı etkilerini kısıtlı bir alanda tutup, olumsuz dışsal etkileri azaltmak hedeflenmektedir. Fakat büyük kentlerde tanık olunan yatay genişleme süreci; sürdürülebilir kentsel gelişimin gerçekleştirilmesinde kompakt kent modelinin, tek başına yeterli olamayacağını; birbirlerini tamamlayan farklı modellerin bir arada kullanılması gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır With the increase of population living in cities, it has become important to protect environmental values, improve quality of urban service and enable life quality. In this sense, the concept of sustainable urban development and developing city plans compatible with this aim is one of the matters in the literature of urbanization. Cities which create the aim of sustainable urbanization are settlements where the environment are polluted at the least level, resources are used efficiently and productively, where the field is used vertically not horizontally, urban mobility is minimized, spatial designs which have habitable quality are created in human scale. In this fame, compact city model is regarded as the urbanization model which would ideally provide sustainable urban development. The main aim in compact city models is to redesign cities in more restricted areas that would enable more intensive residential places, multiple field usages and less energy consumption. In this model it is aimed to restrict harmful effects of city and minimize negative external effects. However the process of horizontal expansion which is experienced in big cities reveals the necessity of using different models which complete each other and the fact that compact city model will not be efficient alone for enabling sustainable urban development 2013-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/5708 TÜRKİYE'DE BÖLGELER ARASI GELİŞMİŞLİK FARKLARIN GİDERİLMESİNDE KALKINMA AJANSLARIN YERİ: İZKA MALİ DESTEK PROGRAMLARI ÖRNEĞİ GÜNAYDIN, Davuthan Ekonomik kalkınmanın bir parçası olarak değerlendirilen bölgesel kalkınma, aynı zamanda toplumsal adaletin sağlanmasında da önemli araçlardan biridir. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrası, savaşın neden olduğu toplumsal yıkımların giderilmesinde önemli bir rol üstlenmiştir. Gerçekte bölgesel kalkınma anlayışı, Keynesyen müdahaleci ekonomi anlayışından ayrı düşünülmemektedir. Günümüzde gelişmekte olan ülkeler kadar gelişmiş ülkelerde de bölgesel kalkınma politikalarının uygulanmakta olduğu görülmektedir. Türkiye'de de bölgesel kalkınma farklarını gidermeye yönelik pek çok politika, özellikle planlı kalkınma döneminin başından itibaren hayata geçirilmiştir. Fakat bugüne kadar istenilen başarının elde edildiğini söylemek güçtür. Bölgesel gelişmenin sağlanmasına yönelik olarak, 2006 yılından itibaren kalkınma ajanslarının kurulmasına karar verilmiştir. Kalkınma ajansları sayesinde bölge dinamiklerinin ön plana çıkarılması ve bu suretle de bölgesel kalkınmanın sağlanması beklenmektedir. Bu çalışmada İzmir Kalkınma Ajansının uyguladığı mali destek programları incelenmiştir. Mali Destek Programı ile yapılan desteklemeler sonucunda istihdam artışı sağlandığı ve üretim ve üretim kapasitesinde olumlu değişimler yaşandığı tespit edilmiştir. Regional development, which has been considered as part of economic development, is also an important instrument in providing community equity.It, especially after World War II, has taken an important role in fixing communal catastrophe that the war created. In fact, regional development approach is not thought to be apart from Keynesian economic model. Implementations of regional development policy can be observed in developed countries as much as in developing countries today. Many policies aiming to eliminate regional development diversities in Turkey have been put into practise especially by the beginning of planned development period. Yet it is hard to say that this has been accomplished so far. It was decided to set up development agencies intended for regional development. Thanks to development agencies, regional development can be assured by putting forward the regional dynamics. In this study financial support of Izmir Development Agency is examined. As a result of the support of financial support program, employment increase was seen and positive changes were detected in the production and production capacity. 2013-01-01T00:00:00Z