Çocuk acil servisine başvuran adolesan hastaların sosyodemografik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi

Abstract

AMAÇ: Bir yıl içinde Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil Servisine başvuran 11-17 yaş arası adolesan hastaların sosyodemografik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi, aciliyet durumu ve bunu etkileyen etmenlerin incelenmesi. YÖNTEM: Çalışmaya 2005 yılı içinde Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil Servisine başvuran 11-17 yaş arası adolesan hastalar alındı. Hastaların sosyodemografik özellikleri, başvuru yakınmaları, aciliyet durumları, tanıları, klinik izlem ve tedavi bilgilerini içeren veri toplama formu düzenlenerek tanımlayıcı ve kesitsel bir araştırma yapıldı. BULGULAR: Araştırma süresi boyunca çocuk acil servisine başvuran 5645 hastanın 958 (% 16.9)'i adolesan yaş grubunda idi. Hastaların % 54.1'i erkek, % 56.6'sı 11-14 yaş grubunda idi. Hastaların % 3.3'ünün çok acil, % 47.1'inin acil, % 49.6'sının acil olmayan nedenlerden dolayı başvurduğu saptandı. Okula devam eden, sağlık güvencesi Emekli Sandığı olan, mesai dışı saatlerde ve hafta sonu günlerinde acil olmayan başvuru oranının daha yüksek olduğu saptandı. Çok acil veya acil hastalarda en sık başvuru nedeni yaralanmalar (% 46.0)æ acil olmayanlarda ise enfeksiyonlardı (% 63.3). Hastaların % 30.5'i yaralanma ile başvurdu. En sık görülen yaralanma mekanizması düşmeydi. Tüm başvuruların % 4.2'si psikiyatrik nedenlere bağlıydı. Psikiyatrik acillerin çoğunluğu intihar girişimi (% 48.8) ve bu hastaların da % 85.0'inin kız ve tamamında aşırı dozda ilaç içilmesi olduğu saptandı. Hastaların % 5.2'si hastaneye yatırıldı. En sık hastaneye yatış tanısı % 46.0 ile akut batın idi. Tüm hastaların % 5.9'unda adli vaka bildirimi yapıldı. SONUÇ: Çalışmamızda adolesan acillerinin çoğunluğunu yaralanmalar ve abdominal acillerin oluşturduğu saptandı. Tüm adolesan acil servis başvurularının yaklaşık yarısı acil olmayan, birinci basamak sağlık hizmeti veren kuruluşlarda çözümlenebilecek sorunlardı. Bu veriler ülkemiz sağlık sisteminin yeniden yapılandırılması açısından yol gösterici olabilir. ANAHTAR KELİMELER: Adolesan, acil servis, aciliyet durumu, sosyodemografik özellikler OBJECTIVE: To evaluate the sociodemographic and clinical characteristics of adolescent patients, aged between 11 and 17 years, admitted to Dokuz Eylül University Hospital Pediatric Emergency Department during a year, to assess the state of emergency and the effecting factors on the state of emergency. METHODS: Adolescent patients, aged between 11 and 17 years, admitted to Dokuz Eylül University Hospital Pediatric Emergency Department during 2005 were enrolled in the study. A descriptive and cross-sectional study was performed by using a data recording form including information of sociodemographic characteristics, presenting complaints, the state of emergency, diagnosis, clinical course, and treatment. RESULTS: Out of the 5645 patients admitted to the pediatric emergency department during the study period, 958 (16.9 %) were in adolescent age group. The 54.1 % of patients were male and 56.6 % were adolescents aged between 11 and 14 years. The 49.6 % of the patients admitted with non-urgent reasons, while 3.3 % with urgent and 47.1 % with emergent reasons. The rate of non-urgent patients were significantly higher than the urgent patients in the school-attending, with a health insurance Emekli Sandığı, out of work time and weekend admission groups. In urgent or emergent patients, the most common reason for admission were injuries (46.0 %)æ infections (63.3 %) in the non-urgent patients. The 30.5 % of the patients admitted with injury. The most frequent injury mechanism was fall. Among all admissions, 4.2 % were due to psychiatric causes. The most frequent cause of psychiatric admission was suicide attempt, and 85.0 % of these patiens were female and all ingested drug overdose. The 5.2 % of the admitted patients were hospitalized. The most frequent hospitalizing diagnosis was acute abdomen (46.0 %). The 5.9 % of the admitted patients were forensic case. CONCLUSION: In our study, the majority of adolescent emergencies were injuries and abdominal emergencies. Near half of the adolescents presented with non-urgent reasons. The majority of non-urgent admissions could easily be managed by primary health care providers. These data may guide in re-constructing our country's health care system. KEY WORDS: Adolescent, emergency department, the state of emergency, sociodemographic characteristics