http://hdl.handle.net/20.500.12397/2848 Sun, 26 Apr 2026 10:21:09 GMT 2026-04-26T10:21:09Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/3009 Seromüköz bez yapıları içeren bir Tailgut kisti: Olgu sunumu SARIOĞLU, SÜLEN; SÖKMEN, SELMAN; Özbilgin, Mücahit; Ünlü, Mehtat Retrorektal bölgede izlenen gelişimsel kistler tür, köken ve histopatolojik özelliklerinegöre epidermoid kist, rektal duplikasyon (enterik) kisti ve retrorektal kistik hamartoma("tailgut kisti") olarak sınıflandırılabilir. Bu kistler benign gelişimsel lezyonlar olmaklabirlikte, nadir de olsa malign dönüşüm bildirilmektedir. Bu nedenle klinik olarak erkentanı çok önemlidir. Nadir görülen bu lezyonlar patolog için de ayırıcı tanı açısındansıkıntı yaratabilir. Embriyolojik hindgut kalıntılarından gelişen tailgut kistleri genelliklemultikistik olup, skuamöz epitel, silli kolumnar epitel ya da transisyonel epitel iledöşelidir. Literatürde kist duvarında organize bez yapısı tanımlanan olgu bulunmamaktadır.Burada, altmış sekiz yaşında retrorektal kitlesi bulunan ve histopatolojiktanısı tailgut kisti ile uyumlu, kist duvarında serömüköz bezler bulunan bir olgusunulmuş ve retrorektal gelişimsel kistlerin ayırıcı tanısı tartışılmıştır.Developmental cysts in the retrorectal region can be classified as epidermoid, rectalduplication (enteric) cyst and cystic hamartoma (\"tailgut cyst\"), according to the originand histopathologic features. These cysts are benign developmental lesions, althoughmalignant transformation has been rarely reported. Therefore, early diagnosis isimportant. Because they are rare, differential diagnosis of these lesions may causetrouble for the pathologist. Tailgut cyst develops from embriologic hindgut andusually occurs as a multiloculated cyst lined by squamous, transitional, or glandularepithelium.Here in, we present a sixty-eight year old man with organized glandular structures ofthe cyst wall. To the best of our knowledge, this is the first reported tailgut cyst, withorganized glandular structures, seromocous glands. Fri, 01 Jan 2010 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12397/3009 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/3008 A Case of Increased F-18 FDG Uptake in Uterine Cavity due to Diagnostic Curettage SÜRÜCÜ, ERDEM; Ayhan, Sadet; ÇAPA KAYA, GAMZE; DURAK, HATİCE Endometrial cancer is one of the most common malignant tumors of the women, and if it can be detected in the earlier stages, the curability and the prognosis of the endometrial cancers can be better. A 52 year-old female patient, as part of ongoing research project in our clinic on endometrial carcinoma, was referred to our clinic with a suspicion of endometrial carcinoma with increased serum CA-125 measurement. Increased F-18 FDG uptake in uterine cavity that was secondary to the diagnostic curettage was demonstrated on F 18 FDG PET images. This uptake might be secondary to benign inflammatory changes or hemorrhage arising from diagnostic curettage that patient underwent ten days ago. According to our knowledge, this is the first case demonstrating increased F-18 FDG uptake secondary to diagnostic curettage Endometrium kanseri kadınlarda en çok görülen malign tümörlerden birisidir. Erken teşhis edildiğinde tam tedavi şansı yüksektir ve prognozu çok iyi seyirlidir. Bölümümüzde endometrium kanseri ile ilgili olarak devam eden bir proje kapsamında, serum CA-125 yüksekliği ile endometrium kanseri şüphesi olan 53 yaşında kadın hasta bölümümüze refere edildi. PET görüntülerinde uterusda artmış F-18 FDG tutulumu izlenmiştir. Bu bulgunun hastanın öyküsünde 10 gün önce geçirilmiş diagnostik küretaja bağlı benign inflamatuar değişiklikler veya hemoraji ile ilgili olduğu düşünülmüştür. Bu olgu sunumunda diagnostik küretaja sekonder olduğu düşünülen F-18 FDG tutulumu muhtemelen literatürde ilk kez gösterilmektedir Fri, 01 Jan 2010 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12397/3008 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/3007 Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Ağız Diş Sağlığı Konusunda Bilgi Düzeyleri KILINÇ, GÜLSER; GÜNAY, TÜRKAN Amaç: Tıp Fakültesi son sınıf öğrencilerinin ağız diş sağlığı bilgi düzeyini saptamak. Gereç ve Yöntem: Araştırma kesitsel tiptedir. Çalışma grubu, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı'nda staj gören 125 son sınıf öğrencisinden oluştu. Araştırmanın değişkenleri: ADS bilgi düzeyi bağımlı değişkendir. Bilgi kaynağı, daha önce diş sağlığı konusunda eğitim alma bağımsız değişkenlerdir. Veriler, eğitim programı öncesinde anket formu yardımıyla gözlem altında toplandı. Tanımlayıcı veriler, yüzde dağılımları olarak verildi. Çözümlemede; parametrik test koşullarını sağlayan verilerde ortalamaların karşılaştırılmasında t testi, parametrik test koşullarını sağlayamayan verilerde ortalamaların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Öğrencilerin %49,6'sı bugüne kadar ADS konusunda bilgi aldıklarını belirtti. Bilgi alanların %38,7'si diş hekiminden bilgi almıştı. Öğrencilerin tümü Tıp Fakültesi'ndeki eğitimleri süresince ADS konusunda bir eğitim almadıklarını belirtti. "Çocuklarda kaç süt diş vardır" en yüksek oranda doğru yanıtlanan soru iken (%81), bunu günde kaç kez dişler fırçalanmalı (%78), diş jermlerinin oluşma zamanı (%77) sorusu izlemektedir. Grubun en çok yanlış yanıt verdiği sorular içerisinde; diş taşı temizletme sıklığı (%64), diş fırçası ne sıklıkla değiştirilmeli (%51), daimi dişler ne zaman sürer (%46) soruları yer almaktadır. ADS ile ilgili bilgi düzeyinin bilgi kaynağına göre değişimine bakıldığında; daha önce ADS konusunda diş hekimden bilgi almanın da bilgi puanını etkilemediği görüldü(p= 0,154). Sonuç: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi son sınıf öğrencilerinin ADS konusunda bilgi düzeylerinin orta ve düşük düzeyde olduğu saptanmıştır. Tıp eğitiminde ADS konusunda bilgi verilmemektedir. SUMMARY Objective: This study was held to learn the level of knowledge of 6th grade students of DEU School of Medicine on mouth and tooth. Material and method: The study was cross-sectional. Study group was consisted of 125 medical students, who are in their final year, in Dokuz Eylul School of Medicine, Department of Public Health. Level of knowledge on oral and dental health was the dependent variable. Source of knowledge, previous training on oral and dental health were independent variables. Data was collected before training, using a questionnaire and under supervision. Descriptive data was given as percentage distribution. For analysis, t test was used to compare means for data providing parametric test, for data not providing parametric test, Mann-Whitney U test was used. Results: Of the 49.6% students declared they had some information on oral and dental health. Dentist was the source of knowledge in 38.7% of them. None of the students was given any training on oral and dental health during their medical school education. Number of the decidual teeth of children was the most correctly answered question (81%), which was followed by "How many times should we brush our teeth?" question (78%) and duration of dental germ formation (77%). Frequency of dental stone cleaning was the most frequent wrong answer (64%) as the timing of teeth brush change (51%) and eruption time of permanent teeth (46%). It was also discovered that, getting information from a dentist was not effecting the level of knowledge on oral and dental health (p=0.154) Conclusion: Students of Dokuz Eylül Medical School had a moderate to low level of knowledge on oral and dental health. Medical curriculum does not contain information on oral and dental health. Fri, 01 Jan 2010 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12397/3007 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/3006 Minilaparotomi İle Sinir Koruyucu Radikal Prostatektomi: İlk Deneyimler ASLAN, GÜVEN; ESEN, Adil Amaç: Açık radikal retropubik prostatektomide uzun vertikal insizyon halen laparoskopik tekniklerle karşılaştırıldığında önemli dezavantajı olarak görülmektedir. Çalışmamızda minilaparotomi radikal prostatektomi tekniğinin uygulanabilirliği araştırılmaktadır. Gereç ve yöntem: Kliniğimizde minilaparotomi uygulanan 11 hasta çalışmaya dahil edildi. Minilaparotomi insizyonu simfizis pubisten umblikusa doğru 8 cm kesi yapılarak uygulandı. Tüm hastalara klinik bulgularına göre intrafasiyal veya interfasiyal teknikle sinir koruyucu radikal prostatektomi uygulandı. Perioperatif komplikasyonlar, operasyon süresi, tahmini kan kaybı, cerrahi sınır pozitifliği, hastanede kalış süreleri ve hastaların ilk 3 ay içindeki takip sonuçları değerlendirildi. Bulgular: Operasyonun toplam süresi ortalama 128,2 ± 6,7 dakika olarak kaydedildi. Hiçbir hastada intraoperatif komplikasyon görülmedi ve insizyonun uzatılmasına ihtiyaç duyulmadı. Hastanede kalış süresi 79,8 ± 3 saat olarak belirlendi. Hastaların 14. gün sondaları çekildi ve hiçbir hastada yara yeri enfeksiyonu, anastamoz kaçağı veya yeniden operasyon ihtiyacı olmadı. Üçüncü ay değerlendirilmesinde hiçbir hastada inguinal herni veya keloid görülmedi. Sonuç: Minilaparotomi ile radikal prostatektomi, operasyon tecrübesi yüksek merkezlerde rahatlıkla uygulanabilecek, cerrahi teknikte kısıtlamaya yol açmayan güvenli bir cerrahi seçenektir. SUMMARY Objective: Long median surgical incision has been shown to be certain disadvantage for open technique when compared to robotic or laparoscopic radical prostatectomy. In our study we aimed to determine feasibility of radical prostatectomy with minilaparotomy technique. Materials and method: Minilaparotomy radical prostatectomy has been applied to 11 patients were included in the study. In all cases 8 cm midline incision was done from symphysis pubis to umbilicus. All patients underwent nerve sparing intra or interfacial radical retropubic prostectomy according to their clinical stages. Perioperative complications, operation duration, margin status, length of hospital stay and results of follow up at postoperative 3 months were evaluated. Results: Total operation time was 128.2 ± 6.7 minutes and in no patient any perioperative complication was observed. There was no need to lengthen incision in any patient. Length of hospital stay was 79.8 ± 3 hours. Catheters were taken out on postoperative day 14. There was not any wound infection or anastomosis leakage. Reoperation was required in any patient. No keloid or inguinal hernia was observed at 3 months follow-up evaluation. Conclusion: Minilaparotomy radical prostatectomy is a feasible surgical option and has no negative impact on the application of correct surgical technique in experienced centers. Fri, 01 Jan 2010 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12397/3006 2010-01-01T00:00:00Z