http://hdl.handle.net/20.500.12397/53 2026-04-09T04:16:11Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/117 BİR ORTAÖĞRETİM MATEMATİK DERSİNDEKİ İSPAT YAPMA ETKİNLİĞİNE YÖNELİK SINIFİÇİ TARTIŞMA SÜRECİNE ÖĞRENCİ SÖYLEMLERİ ÇERÇEVESİNDE YAKINDAN BAKIŞ UĞUREL, IŞIKHAN; MORALI, SEVGİ Bu araştırma bir ortaöğretim sınıfının matematik dersinde uygulanan ispat yapma etkinliği esnasındaki iletişim durumlarının incelenmesini kapsamaktadır. Söz konusu iletişim sürecinde tüm sınıf bazında yapılan tartışmalara odaklanılarak özellikle öğrencilerin söylemleri analiz edilmiştir. Özel durum çalışması niteliğindeki bu nitel araştırmada söylem çözümlemesinden yararlanılmıştır. Söylem çözümlemesi, araştırmanın tasarımında, veri toplama aşamasında, verilerin analizinde ve raporlaştırılmasında metodolojik çerçeveyi oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi özel bir fen lisesinin on birinci sınıfındaki 13 öğrenci ve o sınıfın matematik öğretmeninden (toplam 14 kişi) oluşmaktadır. Teşvik edilmiş söylem (TES) aracılığıyla öğrencilerin ispat ve ispatlamaya yönelik bilgileri ve anlamaları hakkında kayda değer bulguların elde edildiği bu çalışmanın ülkemizde ispatın öğretimi ve ispat yapma becerisinin geliştirilmesine yönelik öğretim anlayışının iyileştirilmesine katkı yapması ve konu ile ilgili araştırmacılara faydalı bilgiler sağlaması amaçlanmaktadır This study includes the communication processes occuring during proof activities in mathematics lessons in a high school. The student discourse has been analysed by focusing the discussions realised in the whole class. In this qualitative study, which can be described as a case study as well, discourse analysis has been used. Discourse analysis is the methodological framework used in the design of the research, data collection, the analysis and reporting stages. The study has a sample of 12 people consisting of 13 eleventh-year students from a private science high school and their mathematics teacher. Finally, important findings have been found out concerning the students‟ knowledge and perception of proof and proving via prompt discourse (PD). The study aims at providing the future researchers some useful informations about the subject and contributing to the improvement of the proving skill and teaching proof in our country. 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/116 MAITRISE DES TEMPS ET COMPETENCE NARRATIVE SEMERCİOĞLU, UFUK Le temps est un concept abstrait et sa perception diffère d'une langue à une autre. D'où, dans des langues différentes, le découpage du temps verbal ne coïncide pas nécessairement avec celui d'une autre langue. L'apprenant qui étudie une langue étrangère, sous l'effet de l'usage temporel de sa langue maternelle, cherche à trouver l'équivalence de la conception de temps de sa langue maternelle et celle de la langue étudiée. Par exemple, en turc, les temps comprenant le suffixe {-dI} et, le suffixe {-mIĞ¢} se rendent en français par le passé composé et par le plus-que-parfait ainsi qu'en français le passé composé, et le passé simple se réfèrent au même temps ; le premier appartient à la langue orale, le seconde à la langue écrite. Dans des cas hors-contexte, ces usages paraissent justes, mais en contexte ils posent de problèmes au niveau narratif. Dans ce présent travail, nous nous proposons d'examiner l'emploi des temps et la cohérence narrative, en partant des récits de nos étudiants et en nous basant sur l'article de Benveniste "Les relations de temps dans le verbe français" dans lequel il met en relief la distinction discours/récit. Soyut bir kavram olan "zaman"ı diller farklı biçimlerde bölerler ve bu bölme biçimi dillerde eylem bildiren sözcüklerle (fiiller) ortaya çıkar. Dolayısıyla zamansal anlamda diller birbirleriyle tam olarak örtüşmezler. Oysa yabancı dil öğrenenler öğrendikleri dilde, genelde anadillerinin zamanı bölme biçiminin birebir karşılığını ararlar. Böylece Türkçedeki –di li geçmiş zaman Fransızcada passé-composé ile -miş li geçmiş zaman plus-que-parfait ile karşılanır, ya da passé-composé ile passé simple aynı zamanı gösterirler, birincisi sözlü dilde ikincisi yazılı dilde kullanılır gibi kalıp öğrenmeler/öğretmeler ortaya çıkar. Bağlamdan soyutlanmış durumlarda doğru gibi görünen bu yanlış öğrenmeler/öğretmeler anlatısal tutarlılık boyutunda önemli sorunlar yaratır. Bu çalışmada, Fransızca 2. sınıf öğrencilerinin Türkçe yazıp Fransızcaya çevirdikleri anlatılardan hareketle ve Benveniste'in discour/récit ayrımını ele aldığı "Les relations de temps dans le verbe français" başlıklı makalesinden de yararlanılarak "zaman kullanımı ve anlatıda tutarlılık" konusu irdelenmiştir. 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/115 MATEMATİK ÖĞRETMENLERİNİN ÖĞRENME ETKİNLİKLERİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞ VE DENEYİMLERİ UĞUREL, IŞIKHAN; BUKOVA GÜZEL, ESRA; KULA, SEMİHA Özel durum çalışması niteliğindeki bu araştırmanın amacı, İzmir ili merkez ilçelerinden birinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından düzenlenen hizmet içi eğitim seminerine katılan matematik öğretmenlerinin öğrenme etkinliklerine yönelik görüşlerini ve deneyimlerini betimlemektir. Seminere farklı mesleki deneyime sahip ilk ve ortaöğretimin farklı sınıf seviyelerinde görev yapmakta olan on sekiz matematik öğretmeni katılmıştır. Katılımcılara seminer öncesinde öğrenme etkinliklerine ilişkin görüşlerini ve deneyimlerini belirlemeye yönelik sekiz adet açık uçlu sorunun yer aldığı bir görüş formu verilmiştir. Söz konusu form aracılığıyla yazılı olarak elde edilen veriler nitel olarak analiz edilmiş ve bulgular semineri gerçekleştiren ilk iki yazarın gözlem notları ile desteklenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğretmenlerin etkinlik kavramına ilişkin görüş ve deneyimlerinin oldukça sınırlı olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın matematik eğitimcilerine, matematik öğretmenlerine ve öğrenme etkinlikleri ile ilgili yapılacak araştırmalara yararlı bilgiler sağlayacağı ve yeni matematik öğretim programının etkin biçimde uygulanabilmesine katkıda bulunacağı düşünülmektedir. ABSTRACT: The purpose of this case study is to describe opinions and experiences of mathematics teachers who attended the in-service education seminar organized by the Board of County Education of Izmir towards learning activities. Eighteen mathematics teacher (twelve women, six men) serving different grades with varied professional experiences in primary and secondary school were participated to the seminar. A form which consists of eight open-ended questions aiming at determining opinions and experiences about learning tasks was given to the participants before the seminar. Data obtained from this form at issue were analyzed qualitatively and findings were supported with the help of observation notes of the first and the second authors. At the end of the study it was seen that the mathematics teachers‟ opinions and experiences related to the learning tasks were very limited. It is thought that this study will provide useful information to mathematics teachers, mathematics educators and future researches related to learning tasks and will contribute to implementing the new mathematics curriculum efficiently. 2010-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12397/114 PREDICTING STUDENT SATISFACTION IN PHYSICS COURSES ÇALIŞKAN, SERAP; KARABEY, BURAK; SEZGİN SELÇUK, GAMZE in introductory physics courses. Data was statistically analyzed using descriptive statistics and multiple linear regression analysis. Findings indicate that student beliefs explain 29% of the total variance on student satisfaction and that student beliefs are positively correlated with student satisfaction. The results also indicate that "enjoyment in the physics course" is a more significant predictor than "student self-perception of competence in learning physics". In the paper, recommendations based on the findings of the study are highlighted. Bu araştırmanın amacı, fizik dersine yönelik öğrenci doyumları üzerinde öğrencilerin inanışlarının (yani fizik dersinden hoşlanma ve fizik öğrenmeye yönelik yeterlik algıları) belirleyiciliğini incelemektir. Araştırmada Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesindeki beş ayrı bölümde öğrenim gören toplam 189 öğrenciden "Öğrenci Doyum Ölçeği" ve "Öğrenci Bilgi Formu" nu cevaplandırmaları istenmiştir. Katılımcı öğrencilerin tamamı fiziğe giriş dersi almaktadırlar. Araştırmanın verileri betimsel istatistikler ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın bulguları öğrenci inanışlarının öğrenci doyumuna ait toplam varyansın %29'unu açıkladığını ve öğrenci inanışlarının öğrenci doyumu ile pozitif şekilde ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar aynı zamanda "fizik dersinden hoşlanmanın", "fizik öğrenmeye yönelik yeterlik algıları" na göre daha önemli bir belirleyici olduğunu ortaya çıkarmıştır. Araştırmada sonuçlara dayalı olarak öneriler vurgulanmıştır. 2010-01-01T00:00:00Z