http://hdl.handle.net/20.500.12397/5279 2026-04-18T10:47:53Z 2026-04-18T10:47:53Z PALANKAI, Tibor http://hdl.handle.net/20.500.12397/5650 2020-06-16T12:44:50Z 2010-01-01T00:00:00Z

INTEGRATION MATURITY OF HUNGARY: EUROPEANISATION AND ECONOMIC ELITE IN HUNGARY PALANKAI, Tibor Present Hungarian elite was born from process of transformation after 1990. Hungarian economy has become one of the most globalised economies of the world, and integrated to Europe. In business elite two generations are distinguished. The older generation was already in manager or owner position before the system changed, but they did not come from Communist political nomenclature. The second generation finished their university studies in the late 1980s, without any initial capita, and their emergence showed greater similarities to Western contemporaries. Others are present managers and technocrats of big companies (TNCs and national as well), bankers and also from SMEs. The main group is from the political and public administration bureaucracy, who is in important positions at ministries, local authorities or at European institutions. The Hungarian elite is Europeanised, but divided, because some part, particularly national companies and SMEs are negatively affected by process of European integration. Şuanki Macar eliti 1990 sonrasından yaşanan dönüşüm sürecinden doğmuştur. Macar ekonomisi Avrupa ile bütünleşmiş ve dünyanın en küresel ekonomilerinden biri olmuştur. İş eliti çerçevesinde iki nesil göze çarpmaktadır. Komünist siyasi nomenklatürden gelmeyen eski nesil, sistem değişmeden önce ya kendi işinin sahibi ya da yönetici konumundaydı. Üniversite çalışmalarını 1980'lerin sonlarına doğru bitiren ikinci nesil ise, başlangıç sermayesi olmayıp Batılı çağdaşlarıyla benzer özellikler taşımaktadır. Diğerleri ise büyük şirketlerin (ulusaşırı ve ulusal şirketler) şuanki müdürleri ve teknokratları, bankerler ve KOBİ yöneticileridir. Siyasi ve kamu yönetimi bürokrasisinden gelen büyük grup ise bakanlıklar, yerel yönetimler veya Avrupa kurumlarında önemli mevkilerde bulunmaktadırlar. Macar eliti Avrupalılaşmıştır fakat ulusal şirketler ve KOBİ'ler başta olmak üzere bazı gruplar Avrupa bütünleşmesi sürecinden zarar gördükleri için kendi içinde bölünmüştür.

2010-01-01T00:00:00Z YAMAN, Şahin http://hdl.handle.net/20.500.12397/5322 2020-06-16T12:44:48Z 2010-01-01T00:00:00Z

TARIM DIŞI ÜRÜNLERDE PAZARA GİRİŞ (NAMA) MÜZAKERELERİ VE TÜRKİYE YAMAN, Şahin Bu çalışma Dünya Ticaret Örgütü Tarım Dışı Ürünler (Sanayi) Pazara Giriş Müzakerelerinde özellikle Gelişme Yolundaki Ülkeler karşısında pozisyonu ve açmazlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Temel olarak, Türkiye'nin Tarım Dışı Ürünler Pazara Giriş Müzakerelerinde, aslında DTÖ hukukunda bir gelişme yolunda ülke statüsünde bulunmasına rağmen, fiiliyatta, bir gelişmiş ülke gibi müzakere yapmak zorunda kaldığına özel vurgu yapmaktadır. Tarım Dışı Ürünlerde Müzakerelerin başlatılması kararı Doha Bakanlar Konferansında alınmış; DTÖ Ticaret Müzakereleri Komitesi 2002 yılının başlarında Müzakereleri başlatma kararı almıştır. Bilahare, Türkiye müzakerelerde aktif bir şekilde katılarak Türk sanayine yeni pazarlar açılmasına yönelik ofansif çıkarları başta gelmek üzere, "ofansif" ve "defansif" çıkarlarını dengelemeye çalışmıştır. Türkiye yüksek tarife ve tarife basamaklarının tasfiyesi amacıyla doğrusal olmayan radikal indirim gerçekleştiren İsviçre Formülünü aktif bir şekilde savunmuş, bu yaklaşımla da temel olarak Gelişme Yolundaki ülkelerin yüksek gümrük vergilerinin aşağıya çekilmesi ve bu pazarlara daha fazla ihracat yapabilmeyi amaçlamıştır. Türkiye-AB Gümrük Birliğinin getirdiği yükümlülükler sebebiyle Türk Dış ticaret ve sanayi politikası manevra alanında ciddi kısıtlar bulunmaktadır. Türk sanayisi AB'nin en zengin endüstrilerine karşı vergi uygulamamaktadır. DTÖ hukukunda bir gelişme yolunda ülke olmanın getireceği esneklik avantajlarından müzakerelerin uygulanma sürecinde faydalanamayacaktır. Türkiye'nin istisnai pozisyonunun getirdiği tüm bu açmazlar ve problemlere rağmen, Türkiye'nin başta GYÜ pazarlarındaki yüksek vergiler olmak üzere uluslar arası sanayi ürünleri ticaretteki engelleri kaldırmaya yönelik ofansif müzakere stratejisi izlemeye devam etmesinin Türk sanayinin geleceği için doğru bir yaklaşım olduğu değerlendirmektedir. This essay tries to analyse Turkey's position and constraints in the WTO Nonagricultural Market Access Negotiations (NAMA) especially vis-à-vis developing countries. It basically, underlines Turkey's unique negotiating position; de jure developing, de facto an advanced economy status in the WTO Doha NAMA negotiations. At Doha Ministerial Meeting in 2001, WTO members agreed to initiate negotiations to further liberalize trade, among other areas, on non-agricultural goods. For this purpose, the Negotiating Group on Market Access (NGMA) was created at the first meeting of the Trade Negotiations Committee of the WTO, in early 2002. Turkey has been quite active since then in NAMA negotiations in calibrating its position between offensive and defensive negotiation interests although its offensive market access interests largely outweigh defensive one. Turkey has also been propagating an offensive non-linear tariff cutting Swiss Formula approach at the WTO to curb the international high tariffs, tariff peaks and escalations. Having a strong offensive market access interests, Turkey mainly aims at large developing country markets diversifying its trade portfolio away from traditional markets towards large developing economies. From the perspective of governance, Turkey has serious constraints on its trade and industry policy space stemming from the Turkey-EU Customs Union (CU). Although Turkey is a de jure developing country in the WTO and will have all legal rights and obligations stemming from the outcome of the DOHA, in practice, Turkey will have to implement the same applied common external tariffs of the EU. Despite the constraints and dilemmas stemming from the EU-Turkey customs union, it can be strongly argued that, it is in Turkey's industrial interests to be actively involved in the WTO to tackle the high tariffs, tariff peaks and escalations which hinders Turkey's exports to the world markets.

2010-01-01T00:00:00Z UTKULU, UTKU Seymen, Dilek ŞİMŞEK, Nevzat http://hdl.handle.net/20.500.12397/5321 2020-06-16T12:44:48Z 2010-01-01T00:00:00Z

TURKEY'S COMPETITIVENESS IN THE EU MARKET: A COMPARISON OF DIFFERENT TRADE MEASURES UTKULU, UTKU; Seymen, Dilek; ŞİMŞEK, Nevzat The paper basically explores the competitiveness of the Turkish industries in the EU Market by employing different trade measures such as the Balassa's Revealed Comparative Advantage Index (RCA), Vollrath's Revealed Competitiveness Index, Grubel- Lloyd Index, and Brülhart B Marginal Intra-Industry Trade Index. The main drawback of the existing empirical literature is that various RCA indices are widely used to explain the competitiveness of a country. This paper however not only focuses on various RCA indices but some additional and complementary measures of competitiveness are also applied since they underline different aspects/dimensions of competitiveness. Consistency of the results of various trade measures are then compared by using the Sperman Rank Correlation and Kruskal Wallis tests. Based on the empirical results, some policy implications are drawn.

2010-01-01T00:00:00Z SMITH, Michael http://hdl.handle.net/20.500.12397/5320 2020-06-16T12:44:48Z 2010-01-01T00:00:00Z

THE EUROPEAN UNION AS A GLOBAL TRADE ACTOR: CHALLENGES AND OPPORTUNITIES SMITH, Michael This article reviews the challenges and opportunities confronting the European Union in its trade and broader commercial policies, in what is a period of transition. The article begins by evaluating the foundations of the EU's ‘actorness' in trade policy, and in particular by identifying three underlying logics of EU policy development: the ‘internal' logic, the ‘external' logic and the ‘identity' logic. The interaction between these logics is seen as driving the ways in which the EU enters into global trade relationships, and as accounting for tensions and contradictions in a number of areas. Subsequent sections of the article deal with the images presented by the EU in trade policy, with the EU's changing position in world trade, with the current trade agenda and the new agenda of broader commercial policy. The article finishes with a review of potential future issues in EU trade and commercial policies, and with a reassessment of the ‘three logics' and their interaction. Bu makale Avrupa Birliği'nin, geçiş dönemi olarak nitelendirilebilecek bir dönemde, ticaret politikaları açısından karşı karşıya kaldığı zorlukları ve fırsatları incelemektedir. Makale öncelikle AB'nin ticaret politikası bağlamındaki "aktörlüğünün" temellerini değerlendirecek ve özelikle AB'de politika gelişimini etkileyen üç mantık olan ‘iç" mantık, ‘dış' mantık ve ‘kimlik' mantığını ortaya koymaya çalışacaktır. Bu mantıklar arasındaki etkileşim, AB'nin küresel ticaret ilişkilerine girme biçimlerini yönlendirme ve çeşitli alanlardaki tansiyon ve çelişkiler için hesap verebilirlik olarak görülmektedir. Makalenin ilerleyen bölümleri AB'nin dünya ticaretinde değişen konumu, mevcut ticaret gündemi ve daha kapsamlı ticari politika için oluşturduğu yeni gündem ile birlikte AB' nin ticaret politikasında sergilediği imajla ilgilenmektedir. Makale, AB ticaret politikasının gelecekteki olası konularını, üç mantığın yeniden değerlendirilmesi ve bunların birbiri ile etkileşimini gözden geçirerek sonlanmaktadır.

2010-01-01T00:00:00Z